Gliejia
Per le noze de la famea dei Palate: Anselmo e Guido
(Tosat)
Ci élo mai che i sona e i sbara
che se sent bon stof da smauz,
e la granda se sent ciara
da Pignaza a nte chi Vauz.
O per Diana! Mi no save
che i Palate à tan’ da fà!
Corpo, varda ci doi brave
che i é jui a se n ciatà!
Vé po, vé po, duc é n festa:
gormai bienc e fiori a maz.
E mi ncuoi m’ai mitù n testa
de fà n frego l scuriosaz.
Oh lasseme pur apede
che mi voi po vede i par,
ai da i dì, se jent me crede,
chel che é n tera no stà n mar,
ma che sta dut cuant caite
senza craze, l bon col mat.
No sté a ride, ve paziente,
son po ben n bon tosat.
Ve dirai bona fortuna,
come se usa a nost pais.
Che gejia, cesa e cuna
siebe ades vost paradis.
(Tosata)
Ma no bastelo! Ades lassa
che me reste valch a mi;
se no mi con testa bassa
pos ció l us e po me n jì.
A le nuize e ai nuiz auna,
chel d’America se sà,
la pi bela e gran fortuna
voi de cuor mi ve augurà
co soné chele ciampane
che ai Coleji fora l cuor,
co passé chele stemane
a fà su l autà de fior.
O scoté po i bogn auguri
che ogni di i ve torne a dà
come ncuoi senza sussuri
sa l autà co avé sposà.
E che passe vosta vita
nte la pas de vost bon cuor,
che ogni di l sol da Zuita
l ve ciate n bel amor.
Che l Signor ve deide fora
semper canche ve stenté;
vosta cesa sie dagnora
tabernacol del gran Re.
autore: Luigia Lezuo
provenienza dei testi: T'es bel o Col dagnora
lingua: col


