Gliejia
Da mëssa i clamáva e i sonáva
Chële mëde le no n ava l’ora. Demè lori i ava l’ora. Magari i ava ence n’ora chi tosatons che i n ava ciapé una scincada da la crejima da suo sántol. Le mossëva jì a mëssa chële ële. Chelcheuna n ava plu de n’ora de strada da fè a pe. A vignì da Chierz ju, na mesoreta. Le se ratáva l mossei se spazé o se la dé bona dal sonn de le ciampane: i sonáva da la mesa (chëla picola), i clamáva (cinch menuti davánt co la picola) e pò i sonáva delbon (chëla grana). Troc viadesc i ava da core: e l eva nlouta dut n sgonelé ju per chi scurtons e nánter chële sie ju. L rué tert l no n eva conzepì.
autore: Sergio Masarei
provenienza dei testi: “tosat da nnier n.2 – 240 ricordi a ciaval dei agn 1940-60”
lingua: fodom


